Niet Links en Niet Rechts

Mijn visie is niet links en niet rechts. De politieke elite, van Marijnissen tot Wiegel, doet in eigen belang en in eendrachtige samenwerking met de landelijke media zijn uiterste best om alle vernieuwing in de kiem te smoren. Door ze in het oude keurslijf van links en rechts te persen. Zie nu weer de reacties op Lux Voor, een beweging van jonge enthousiaste politici van Groen Links tot en met de VVD, die van neoconservatisme beticht wordt. Maar het zal ze ditmaal niet lukken.

Want:
De overheid moet maatschappelijke problemen oplossen (zie Visie > artikelen > Visie op de Nieuwe Overheid). Ik kan tientallen maatschappelijke problemen bedenken, maar er zijn er maar twee waar het om links of rechts gaat: bij het vraagstuk van een rechtvaardige inkomensverdeling, i.c. een fatsoenlijk stelsel van sociale zekerheid en, wellicht, bij het vraagstuk van de werkgelegenheid in de collectieve sector. Maar zelfs daar zijn ‘links’ en ‘rechts’ soms moeilijk van elkaar te scheiden. Een rechtvaardige inkomensverdeling, dat wil iedereen, de links-rechts discussie gaat over kleine bandbreedtes. Over het punt van de werkgelegenheid wordt meestal niet gesproken. Soms komt de discussie aan de oppervlakte, zoals bij de I/D (voorheen Melkert)-banen.

Urgente maatschappelijke problemen, waar de overheid tot nu toe kennelijk in gebreke is gebleven anders waren de problemen niet zo urgent!, zijn er te over: De kansloze (allochtone, wat een rotwoord) jongeren, de zeespiegelstijging, het gebrek aan betaalbare (huur)woningen, het milieu (van CO2 tot fijnstof en van geluid tot bodemverontreiniging), de gebrekkige infrastructuur (randstadrail), de leefbaarheid van wijken, de gebrekkige democratie (van lokaal tot Europees), de immigratiepolitiek (Nederland schend de mensenrechten, ik schaam mij daarvoor), enzovoorts. Niet links en niet rechts. Nieuwe urgente problemen die zelfs het directe gevolg zijn van de uitdijende overheidsbureaucratie zijn er ook: de fiscale regeldruk, andere regeldruk (bouwbesluit, veiligheid, enz.), lokale belastingen… Niet links en niet rechts.

Het gebrek aan zachte normen (gedeelde omgangsregels), dat is het grootste probleem van ons allemaal, van alle 16.2 miljoen Nederlanders + emigranten. Niet links en niet rechts. De verstikkende en initiatief-smorende Verzorgingsstaat is de conservering van de macht. Van de PvdA van Wouter Bos tot het CDA en de VVD, ze zitten allemaal in hetzelfde kamp. Als Wouter zegt dat er geen salarisverhoging voor bestuurders inzit, dan is dat simpel omdat hij al zijn apparatsjiks en ex-politici aan het werk moet zien te houden. Niet links, maar slinks. Vernieuwing van de overheid leidt tot een groei van de werkgelegenheid. Conservering van deze Verzorgingsstaat leidt tot minder werkgelegenheid. Aldus het Centraal Plan Bureau.

De discussie lijkt mij gesloten.

28 maart 2006