40%

40 % Van de allochtone jongeren zit zonder werk. Dit is rampzalig. De Volkskrant meldt onlangs dat 20 jaar beleid, wetgeving en banenplannen om ze aan het werk te krijgen nauwelijks heeft geholpen. En pleit voor nieuw, activerend beleid. Tweede Kamerleden spreken hun verontrusting uit en roepen in koor om een nieuwe aanpak. Dat is inderdaad keihard nodig. Maar dan moet de politiek de hand wel eerst in eigen boezem steken.

In een notendop zien we hoe we helemaal zijn vastgelopen in ons kleine kikkerlandje. Er is teveel beleid en er zijn teveel (veranderende) wetten, daar moet het mes diep in. Er wordt teveel nagedacht en teveel gecoördineerd, het gevolg van het feit dat er teveel publieke organisaties en gesubsidieerde clubjes mee bezig zijn, maar echt samengewerkt wordt er niet. Het zijn wel kantoorbaantjes, het houdt ons allemaal lekker bezig.

Even nadenken… wie gaan er eigenlijk allemaal over? Het ministerie van Sociale Zaken, de UWV’s en CWI’s. Een grote, naar binnen gerichte bureaucratie. Het ministerie van OCW, want die gaan over het onderwijs. Bekend van de mislukte schaalvergrotingen (VMBO’s, ROC’s), de constante beleidsdiarree en de van de interne rapportageverplichtingen gek wordende docenten. SZW en OCW zijn onze twee grootste departementen: ze gaan over 52 miljard euro aan belastinggeld. En we hebben nog het ministerie van Economische Zaken, da’s maar een kleintje. De club van het ondernemen en de administratieve lastenvermindering weet u wel, die constant achter de feiten aanloopt, want de lasten voor bedrijven worden alleen maar groter, daar zorgen de andere ministeries wel voor. Waardoor het starten van nieuwe bedrijfjes (horeca, diensten) bijna onmogelijk wordt gemaakt. Er zijn tienduizenden jonge medelanders die een eigen bedrijfje zouden willen beginnen. Ze staan voor een hopeloze onderneming, want er is door het regelwoud geen beginnen aan. Wij, hooggeschoolde Hollanders, besteden het doolhof van onze administratieve rompslomp het liefste uit, maar zij hebben geen andere keus dan het zelf lekker helemaal uit te zoeken

Zolang ministeries allemaal hun eigen gang blijven gaan, interdepartementale samenwerking politiek ongewenst is en complexe problemen worden gereduceerd tot overzichtelijke, verkokerde en hapklare beleidsbrokjes of worden doorgeschoven naar de zoveelste commissie, zolang zal er niets veranderen. De Overheid is zelf misschien wel de allergrootste blokkade voor de oplossing van het probleem. We kunnen met ons belastinggeld veel effectiever dit enorme maatschappelijke probleem aanpakken. Hoe? Door duizenden nutteloze overheidsbanen te schrappen en om te zetten in zinvolle banen voor jonge medelanders, door te snoeien in de regeltjes en de bij die regeltjes horende bakken met geld vrij te maken. Politiek: aan de slag!

Wij hebben zelf ook boter op ons hoofd. Werkgevers die sollicitanten niet uitnodigen vanwege hun naam. Schandalig, door vooroordelen en verkeerd gedrag maken we de problemen alleen nog maar groter. Wij moeten mensen die anders lijken te zijn echt kansen geven. Samen zoeken naar nieuwe verbindingen. Als we onze jonge medelanders, die in een veel ongunstiger uitgangspositie dan wijzelf verkeren, in hun problemen laten stikken, dan moeten wij ons diep schamen.